Eşlerden birinin sık sık
EVE GEÇ GELMESİ ve EŞİYLE İLGİLENMEMESİ, boşanmada kusur olarak kabul edilir ve tazminatı gerektirir.

..

Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen “eve geç saatlerde gelme, eviyle ilgilenmeme ve evinin ihtiyaçlarını karşılamama” şeklindeki kusurlu davranışları nedeniyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Gerek ilk derece mahkemesince gerekse bölge adliye mahkemesince her ne kadar davacı-karşı davalı erkeğin gerçekleşen bu kusurlu davranışlarının, kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı kabul edilmiş ise de; dosya kapsamında toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkeğin gece hastalanan eşini hastaneye götürmediği, kadını bir akrabasının hastaneye götürdüğü, bu suretle eviyle ve eşiyle ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı erkeğin kabul edilen bu kusurlu davranışı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. O halde davalı-karşı davacı kadın yararına TMK m. 174/2 koşulları somut olayda oluştuğundan davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinin kabulüne karar verilecek yerde, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.